Historia Kostaryki obejmuje ponad 12 000 lat — od ludów rdzennych, hiszpańskiej kolonizacji, niepodległości, zniesienia armii, do współczesnej Kostaryki.
Ludy rdzenne (12 000 p.n.e. - 1502)
Boruca, Bribri, Cabecar, Chorotega zamieszkiwali Kostarykę. Mniejsza gęstość zaludnienia niż w innych mezoamerykańskich strefach. Kamienne kule Diquis — archeologiczna tajemnica.
Hiszpańska kolonizacja (1502-1821)
Krzysztof Kolumb przybył w czwartej podróży 1502 — nazwał Costa Rica (Bogate Wybrzeże) wierząc że znajdzie złoto. Mało rdzennej ludności, brak złota — biedna i izolowana kolonia Imperium.
Niepodległość (1821-1838)
Niepodległość od Imperium Hiszpańskiego 15 września 1821. Część Imperium Meksykańskiego Iturbide 1821-1823. Część Zjednoczonych Prowincji Ameryki Środkowej 1823-1838. Niepodległa republika od 1838.
Era kawy i banana (1840-1948)
Kawa eksportowana od lat 30. XIX w. — kawowa gospodarka. Banan zdominował wybrzeża Atlantyku z United Fruit Company. Okres demokratyczny z silnymi instytucjami.
Zniesienie armii (1948)
44-dniowa wojna domowa 1948 — Jose Figueres Ferrer wygrał. Zniósł armię 1 grudnia 1948 — jedyny kraj bez wojska w Amerykach. Zaoszczędzone pieniądze zainwestowano w edukację i zdrowie.
Współczesna Kostaryka (1948-dziś)
Stabilna demokracja. Oscar Arias Pokojowy Nobel 1987 za plan pokoju Ameryki Środkowej. Chroniona przyroda — 25% terytorium. Ekoturystyka. Pura Vida narodowym mottem. 5 mln mieszkańców. Jeden z najszczęśliwszych krajów świata.