Manuel Antonio jest najczęściej odwiedzanym parkiem narodowym Kostaryki i jednocześnie jednym z najmniejszych — zaledwie około dwóch tysięcy hektarów lądu. Jego siła to rzadkie połączenie: las pierwotny schodzący dosłownie do piasku, spokojne plaże do pływania i takie zagęszczenie zwierząt, że małpy, leniwce i legwany widuje się w jeden poranek bez wysiłku.
Rezerwacja przed przyjazdem
To pierwsza rzecz do zapamiętania: bilety sprzedaje się przez internet i z wyprzedzeniem, z dziennym limitem, a park jest zamknięty w poniedziałki. W kasie przy wejściu nie kupi się niczego. Szczegóły systemu zmieniają się z sezonu na sezon, więc warto sprawdzić w miesiącu wyjazdu. Bez rezerwacji nie ma wejścia, a bardzo wielu przyjezdnych dowiaduje się o tym za późno.
Szlaki i plaże
Główna ścieżka — szeroka i płaska — biegnie nieco ponad kilometr od wejścia do Playa Espadilla Sur i Playa Manuel Antonio, rozdzielonych piaszczystym przesmykiem zwanym tombolo. Ta druga jest lepsza do pływania: osłonięta zatoka, niewielka fala i przejrzysta woda.
Stamtąd odchodzi szlak Punta Catedral, czterdziestominutowa pętla przez teren, który kiedyś był wyspą, a dziś łączy się z lądem, z punktami widokowymi nad Pacyfikiem. To najspokojniejsza część parku, bo prawie wszyscy zostają na plaży.
Zwierzęta
Kapucynki białoczelne i wyjce widuje się bez trudu, a przy odrobinie szczęścia także sajmiri, endemiczną dla tego wybrzeża i zagrożoną. Leniwce dwupalczaste i trójpalczaste są niemal zawsze na miejscu, ale trudno je wypatrzyć bez pomocy: wynajęcie przewodnika z lunetą przy wejściu całkowicie zmienia to, co się zobaczy, a w kilka osób kosztuje niewiele.
Poważne ostrzeżenie: nie wolno dokarmiać małp ani szopów i nie należy zostawiać plecaków bez opieki na plaży. Kapucynki pewnie otwierają zamki błyskawiczne i kradną jedzenie systematycznie. Dokarmianie powoduje u nich problemy trawienne i agresję.
Kiedy jechać i gdzie spać
Warto przyjść na otwarcie: mniej ludzi, a zwierzęta najbardziej aktywne. W południe upał narasta, a fauna chowa się w koronach. Pora sucha, od grudnia do kwietnia, jest najbardziej oblegana; we wrześniu i październiku pada po południu, ale poranki bywają pogodne, a park niemal pusty.
Jak dojechać
Z San José jest tu około trzech godzin dobrą drogą albo krótki lot do Quepos. Autobusy publiczne jeżdżą bezpośrednio ze stolicy kilka razy dziennie i są tanie. Samochód nie jest tu potrzebny — park, plaże i restauracje łączy częsty lokalny autobus kursujący w górę i w dół wzgórza.