Kostaryka zajmuje 0,03 procent powierzchni lądowej planety i mieści około pięciu procent jej bioróżnorodności. Ta dysproporcja tłumaczy, dlaczego większość przyjezdnych układa całą podróż wokół tego, co chce zobaczyć.
Leniwce
Są dwa rodzaje: leniwiec trójpalczasty z tym charakterystycznym wyrazem stałego uśmiechu oraz większy, nocny dwupalczasty. Bez trudu widuje się je w Manuel Antonio, Cahuicie, La Fortunie i w korytarzu południowych Karaibów. Śpią od piętnastu do dwudziestu godzin na dobę i prawie się nie ruszają, więc wypatrzenie ich to kwestia wprawionego oka: przewodnik z lunetą to różnica między zobaczeniem jednego a sześciu.
Ptaki
Odnotowano tu około 920 gatunków — więcej niż w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie razem wziętych. Symbolami są kwezal herbowy (Monteverde, San Gerardo de Dota, od lutego do lipca), tukan tęczodzioby i tukan żółtogardły na nizinach karaibskich oraz ara szkarłatna na Osie i w Carara. Kolibry pojawiają się w każdym ogrodzie na wysokości, czasem po osiem czy dziesięć gatunków przy jednym karmniku.
Małpy
Cztery gatunki: wyjec, którego poranny ryk niesie się ponad kilometr i zaskakuje każdego, kto słyszy go pierwszy raz; kapucynka, sprytna i złodziejska; czepiak, płochliwszy, w dobrze zachowanych lasach; oraz sajmiri, mała i zagrożona, ograniczona do środkowego i południowego Pacyfiku.
Płazy i gady
Żaba drzewna czerwonooka jest fotograficzną ikoną kraju, choć prowadzi nocny tryb życia i trzeba jej szukać z latarką w wilgotnych rejonach karaibskich. Drzewołazy, maleńkie i intensywnie ubarwione, są aktywne za dnia w ściółce. Krokodyle amerykańskie gromadzą się w rzece Tárcoles — most nad nią to klasyczny przystanek — a kajmany zamieszkują kanały Tortuguero.
Morze
Kostaryka przyjmuje humbaki w dwóch sezonach, co jest niemal wyjątkowe: populacje półkuli północnej od grudnia do kwietnia i południowej od lipca do października. Bahía Ballena w Uvicie jest najlepszym punktem. Na obu wybrzeżach gniazdują cztery gatunki żółwi morskich, a największymi widowiskami są arribadas w Ostional i lęgi żółwia zielonego w Tortuguero.
Jak to zobaczyć
Dwie rady ważniejsze od wszystkich pozostałych: wynajmować miejscowych przewodników — widzą to, czego Państwo nigdy nie zobaczą — i wychodzić o świcie. Aktywność zwierząt skupia się w pierwszych dwóch godzinach światła i ostatnich dwóch popołudnia. I niczego nie dotykać ani nie dokarmiać: to nielegalne i szkodzi zwierzętom.